Capacity for pain and pleasure

The tragic thing about human beings is
«Το τραγικό πράγμα για τα ανθρώπινα όντα είναι ότι χρειάζονται πόνο και κακουχίες. Αλλιώς θα πέθαιναν από την πλήξη .. Παρατηρήστε πόσο εύκολα ξεχνάτε τα ευχάριστα πράγματα που συμβαίνουν σε σας .. Θέλετε να αγοράσετε κάτι που ονειρεύεστε … Όταν το καταφέρετε και μέσα σε λίγες μέρες δεν σας νοιάζει πια αν το έχετε ή όχι … Κάνε τη ζωή δυσάρεστη για κάποιον και θα το εκτιμήσει όταν σταματήσεις – για δέκα λεπτά. Απείλησε τη ζωή του και αυτός θα είναι ευγνώμων για τη ζωή – για δέκα λεπτά. Δώστου όμως ευχαρίστηση και θα έχει βαρεθεί σε δέκα λεπτά. Αυτό είναι το πιο περίεργο πράγμα για την ανθρώπινη φύση – η ικανότητα μας για πόνο είναι απείρως μεγαλύτερη από την ικανότητά μας για ευχαρίστηση … «

Ως πότε μόνο διαπιστώσεις?

Το αξιοθρήνητο δεν είναι φαντάζομαι ότι η κοινωνία

Παράλληλα τίθεται και ο εξής προβληματισμός-προϊόν παρατήρησης του δημόσιου διαλόγου, διαδικτυακού και μη: Ποιά θέση πρέπει να κατέχει κανείς για να μπορεί να περάσει από τις διαπιστώσεις στις επανορθωτικές ενέργειες? Ως πότε θα διαπιστώνουμε τα προβλήματα, αλλά θα αφήνουμε το πεδίο των πράξεων στον αυτόματο? Διότι υπάρχουν πράγματα που οι απλοί πολίτες μπορούν να κάνουν, αλλά και πράγματα που δεν μπορούν. Άνθρωποι με ανώτερο πανεπιστημιακό και πνευματικό επίπεδο, η αφρόκρεμα του δυναμικού της χώρας θα έλεγε κανείς, που κατέχουν κάποια θεσμική θέση στην αλυσίδα της εξουσίας σε οποιοδήποτε τομέα, θα ανέμενε κανείς να αποτελούν οδηγό πρωτοβουλιών στην πράξη. Αντιθέτως αυτό δεν παρατηρείται ή αν συμβαίνει δε φαίνεται ευκρινώς και σε ευρεία κλίμακα. Υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και την επιστήμη, της οποίας οι εξελίξεις αδυνατούν να συμβάλλουν στις ριζικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία σε πολλαπλά επίπεδα για να εξέλθει της φθοράς. Της φθοράς που όλοι βιώνουν και με ποικίλλες διατυπώσεις διαπιστώνουν.

Evolution Path

Περί αγάπης φιλοσοφία

If a person loves only one other

«Αν κάποιος αγαπάει μόνο ένα άλλο άτομο και είναι αδιάφορος προς όλους τους άλλους, η αγάπη του δεν είναι αγάπη, αλλά μια συμβιωτική προσκόλληση ή διογκωμένος εγωτισμός.»

«Η αγάπη δεν είναι πρωτίστως σχέση με ένα συγκεκριμένο άτομο. Είναι μια στάση, μια διαμόρφωση του χαρακτήρα που καθορίζει τη συγγένεια του προσώπου με ολόκληρο τον κόσμο στο σύνολό του και όχι με ένα αντικείμενο αγάπης.»

«Η κύρια προϋπόθεση για την επίτευξη της αγάπης είναι η υπερνίκηση του ναρκισσισμού. Ο ναρκισσιστικός προσανατολισμός είναι αυτός στον οποίο κάποιος βιώνει ως πραγματικό μόνο αυτό που υπάρχει μέσα στον εαυτό του, ενώ τα φαινόμενα στον έξω κόσμο δεν έχουν καμία πραγματικότητα από μόνα τους, αλλά βιώνονται μόνο από την άποψη της χρησιμότητάς τους ή της επικινδυνότητας τους. Ο αντίθετος πόλος στον ναρκισσισμό είναι η αντικειμενικότητα. Είναι η ικανότητα να βλέπεις άλλους ανθρώπους και πράγματα όπως είναι αντικειμενικά και να μπορείς να χωρίσεις αυτή την αντικειμενική εικόνα από μια εικόνα που σχηματίζεται από τις επιθυμίες και τους φόβους σου.»

Erich Fromm

Η φιλοσοφία της ύπαρξής μας

It surprises me
Με εκπλήσσει πόσο αδιάφοροι είμαστε σήμερα για πράγματα όπως η φυσική, το διάστημα, το σύμπαν και η φιλοσοφία της ύπαρξής μας, ο σκοπός μας, ο τελικός μας προορισμός. Είναι ένας τρελός κόσμος εκεί έξω. Να έχετε περιέργεια.