Χαλίφης στη θέση του χαλίφη

Χρειάστηκε να πιαστεί επ’ αυτοφώρω στην κάμερα ο χαλίφης στη θέση του χαλίφη  για να ανακαλύψουν ξανά την Αμερική ορισμένοι. Με περίσσεια υποκρίσιας και έντονο έλλειμμα μνήμης, μερίδα των θεατών εξανίσταται όψιμα στα τεκταινόμενα ανακαλύπτοντας σαπίλα, διαφθορά, πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου ακόμη και μαφία. Βέβαια τις προηγούμενες δεκαετίες το ποδόσφαιρο ήταν ολοκάθαρο και απολιτίκ. Να θυμηθεί κανείς τα κουμπούρια πασίγνωστου πάλαι ποτέ προέδρου μεγάλης αθηναικής ομάδας? Να θυμηθεί τις φωτιές σε φούρνους διαιτητών, τους οπαδικούς στρατούς, τις συνομιλίες με «θείους», ποιοί εκλέχτηκαν δήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος σε πόλη με μεγάλο λιμάνι? Και η αναφορά σχετικών περιστατικών θα χρειαζόταν βιβλίο αν ο σκοπός ήταν αυτός. Όμως όχι όλα αυτά δεν αποδεικνύονταν στην καλύτερη περίπτωση, συνωμοσίες στη χειρότερη. Διότι κάποιοι ήταν master, ενώ κάποιοι άλλοι disaster.

Το ζήτημα του βασανισμένου αυτού αθλήματος που λέγεται ποδόσφαιρο σε κάποιες πλευρές του δε διαφέρει πολύ από μια σειρά άλλων διαχρονικών κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων. Δε διαφέρει ως προς τη στάση των πολιτών απέναντι σε αυτά. Αρκετοί ξέρουν καλά τι συμβαίνει γιατί έχουν επαρκή κρίση, αλλά δε μιλάνε είτε για αυτοπροστασία, είτε γιατι το straight forward βλάπτει τις δημόσιες σχέσεις. Πολλοί άλλοι δυστυχώς ακόμη δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει και ταλαντευονται σε αυταπάτες οπαδισμού, κομματικοποίησης, ποιός φταίει περισσότερο από τον άλλον κ.α. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν σκάσει τόσα και τόσα σκάνδαλα στη χώρα (με πιο πρόσφατο της Novartis) που τελικά δεν τα έκανε κανείς, έγιναν ως δια μαγείας. Και βέβαια η συντριπτική πλειοψηφία ποτέ δε θα κάνει κάτι για να αλλάξει κάτι. Λες και το κράτος με τους τρεις πυλώνες εξουσίας του (νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική) δεν είναι οι πολίτες του αλλά κάτι ξέχωρο, από το οποίο ή περιμένουμε να επιληφθεί ή όχι.

Η συνεχιζόμενη απουσία ενηλικίωσης δεν μπορεί παρά να επιφέρει τίμημα. Η συνεχιζόμενη μη αλλαγή στάσης θα φέρνει επανειλλημένα μπροστά μας τις συνέπειες των κοινών μυστικών.

 

Advertisements

23 δισ. ευρώ ζημιά από φαρμακευτικές από το 2000 έως το 2015

Δε θα αναφερθώ στα βαριά ονόματα που εμπλέκονται στο θέμα με τη Novartis, καθώς είναι σημαντικό να μην πληγούν οι ευαισθησίες πολλών και οι αυταπάτες περισσότερων.. Αν προσθέσει κανείς διάφορα τέτοια νούμερα και από άλλα «πάρτυ» όπως π.χ. οι εξοπλισμοί, τότε εξηγούνται πλέον και πέραν από συνωμοσιολογικό επίπεδο τα ελλείμματα και τα χρέη αυτής της χώρας. Αυτό που μου έρχεται στο μυαλό να σχολιάσω είναι η συνεχιζόμενη προσκόλληση πολλών συμπολιτών μας παντός τάξης και παιδείας στα πολυπλόκαμα πολιτικά μορφώματα του παρελθόντος που σε αγαστή συνεργασία με μερίδα του κυρίαρχου ιδιωτικού τομέα (τον οποίον τόσο τυφλά πολλοί υποστηρίζουν ως μόνη λύση για την πάταξη της διαφθοράς άκουσον άκουσον) οδήγησε την οικονομική κατάρρευση σε αυτά τα δυσθεόρατα ύψη.

Τί άλλο θέλετε να κατανοήσετε οτι το υπάρχον πολιτικοοικονομικό σύστημα έχει αποτύχει και άρα πρέπει να αλλάξει ριζικά? Και βέβαια όχι τύπου «Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς»?

Πηγή : Τι λέει η δικογραφία για την Novartis

Evolution Path

Η πραγματική ελληνική ιδιαιτερότητα

Το 2015 φτιάχτηκε ένα Μητρώο για την καταγραφή των 6770 αγροτικών συνεταιρισμών στην Ελλάδα. Στην έρευνα για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς που δημοσιεύει την Κυριακή η διαΝΕΟσις επισημαίνεται ότι πάνω από το 90% αυτών είτε ήταν ανύπαρκτοι, είτε ανενεργοί, είτε δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Όλοι αυτοί είχαν μοιραστεί τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις τελευταίες δεκαετίες, με διάφορους γνωστούς και άλλους, λιγότερο γνωστούς τρόπους.

Μεγάλη συνεταιριστική ένωση της Θεσσαλίας, ας πούμε, είχε δαπανήσει 800.000 ευρώ για τα εγκαίνια ενός εμπορικού κέντρου που είχε χτίσει. Μόνο η διακόσμηση και ο ανθοστολισμός για τα εγκαίνια είχαν κοστίσει 200.000. Ένας αντιπρόεδρος Ένωσης συνεταιρισμών χρησιμοποιούσε κονδύλια της Ένωσης για να πληρώνει τους ποδοσφαιριστές τοπικής ομάδας της οποίας ήταν πρόεδρος.

Θέλω να σας γράψω μερικά ακόμα παραδείγματα από παρόμοιες ιστορίες, που φυσικά δεν περιορίζονται στον αγροτικό τομέα, σταχυολογώντας από δημοσιεύματα των τελευταίων χρόνων της κρίσης.

Όταν με καθυστέρηση πολλών ετών η Ελλάδα υλοποίησε τη μνημονιακή υποχρέωση που είχε υπογράψει και εφάρμοσε μια μορφή του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος για τους φτωχότερους πολίτες (το επονομαζόμενο Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης), δεκάδες χιλιάδες πολίτες κατέθεσαν αίτηση για να το εισπράξουν. Ανάμεσα στις αιτήσεις βρέθηκαν πολυάριθμα άτομα με μεγάλες καταθέσεις στις τράπεζες, ιδιοκτήτες πολλών ακινήτων, ακόμα και εργαζόμενοι με εισοδήματα 10.000 ευρώ μηνιαίως.

Σύμφωνα με τη ΔΕΗ, είχε υπάρξει ένας καταναλωτής που είχε ενταχθεί στο Κοινωνικό Οικονομικό Τιμολόγιο με βίλα 1.000 τ.μ. στην Κηφισιά, κατανάλωση 8.000 κιλοβατώρες το τετράμηνο και χρέος 28.000 ευρώ. Επίσης στο ΚΟΤ είχε ενταχθεί και πρώην εφοπλιστής με μονοκατοικία 760 τετραγωνικών στην Καστέλλα που χρωστούσε 32.000 ευρώ, καθώς και πρώην εφοριακός με μονοκατοικία 300 τετραγωνικών στο Βαρνάβα με χρέος 65.000 ευρώ. Είχαν όλοι τους ζητήσει να μπουν και στο φτηνό τιμολόγιο, που χρηματοδοτούμε όλοι οι υπόλοιποι -δείτε το νουμεράκι δίπλα στο «ΥΚΩ» στον τελευταίο λογαριασμό της ΔΕΗ- και ούτε αυτό το πλήρωναν.

Κατά τη διάρκεια της κρίσης πολλές φορές έχει γραφτεί ότι εμείς δεν είμαστε χειρότεροι από τους άλλους, ότι δεν είμαστε ένας κακός λαός, ότι κακώς μας κατηγοράνε οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι και συμφωνώ κι εγώ. Όντως, οι Έλληνες δεν είναι χειρότεροι άνθρωποι από πολίτες άλλων, μη-χρεοκοπημένων χωρών. Επίσης είναι σαφές ότι παντού υπάρχει διαφθορά, παντού υπάρχουν λαμόγια, σε καμία χώρα του κόσμου δεν υπάρχει ένα άψογο κράτος δικαίου που εξυπηρετεί αποκλειστικά ενάρετους και υπεύθυνους πολίτες. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούμε να υποκρινόμαστε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στη χώρα μας.

Εδώ κοντά που βρίσκομαι τώρα, στο Μαρούσι, μέχρι πρόσφατα κάποιοι είχαν κλείσει έναν κοινόχρηστο χώρο 4 στρεμμάτων και τον λειτουργούσαν ως πάρκινγκ χωρίς άδεια, έτσι, επειδή είχαν αυτή την ιδέα. Το έκαναν ανενόχλητοι για χρόνια.

Στην Ελλάδα το 2017 μπορείς να πάρεις δίπλωμα οδήγησης δωροδοκώντας τον υπάλληλο που σε εξετάζει. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η αγορά των λαδωμάτων στην έκδοση διπλωμάτων οδήγησης φτάνει τα 20-25 εκ. ευρώ το χρόνο. Αν και στις γραπτές (μηχανογραφημένες, και άρα αδιάβλητες) εξετάσεις κόβονται οι μισοί υποψήφιοι οδηγοί, στις πρακτικές περνάνε το 80% των υποψηφίων στην Αθήνα και το 95% των υποψηφίων στην επαρχία.

Το καλοκαίρι του 2015 στα εκδοτήρια και πωλητήρια 180 αρχαιολογικών χώρων στην Ελλάδα υπήρχαν μόνο 7 νόμιμες ταμειακές μηχανές συνδεδεμένες με την εφορία. Τον Αύγουστο του 2016 στην Ακρόπολη κόπηκαν περίπου 400.000 εισιτήρια, αλλά περίπου τα μισά ήταν «παιδικά», δηλαδή μηδενικά, παρ’ όλο που τον Αύγουστο δεν γίνονται σχολικές επισκέψεις στην Ακρόπολη. Εν τω μεταξύ, τα 15 μεγαλύτερα αναψυκτήρια αρχαιολογικών χώρων που εξυπηρετούν το 80% των επισκεπτών τα διαχειρίζονται διαχρονικά τρεις συγκεκριμένες οικογένειες.

Κάπου, κάπως υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή, ένας πήχης διαφθοράς, ένα σημείο καμπής το όποιο όταν ξεπεραστεί μια χώρα περνά σε άλλο επίπεδο ανατροφοδοτούμενης σαπίλας. Κάπου κάπως εμείς οι Έλληνες το ξεπεράσαμε αυτό το σημείο. Δεν ξέρω αν συνέβη τη δεκαετία του ’80 με την πασοκάρα ή αν υπήρχε σ’ αυτό το βαθμό από παλαιότερα, ίσως και από την ίδρυση του παράδοξου κράτους μας, αλλά δεν είμαστε καθόλου καλά. Κι είναι σωστό και δίκαιο να αναδεικνύουμε και να κατακεραυνώνουμε τους Τσοχατζόπουλους, τα Paradise Papers, και το πρωτοφανές πλιάτσικο των πανίσχυρων οικονομικών ελίτ του κόσμου, αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε τον καρκίνο που υπάρχει διάχυτος στις κοινωνίες μας. Γιατί συχνά μοιάζουμε να τον ξεχνάμε. Είναι σα να έχει σκάσει βόθρος στη γειτονιά. Μετά από λίγο η μπόχα συνηθίζεται.

Πρόσφατα αποκαλύφθηκε κύκλωμα υπαλλήλων του μετρό που απέσυρε μεγάλες ποσότητες εισιτηρίων ως «ελαττωματικά» και στη συνέχεια τα πουλούσε κανονικά στα εκδοτήρια εισπράττοντας το αντίτιμο. Επτά ομάδες ποδοσφαίρου της Σούπερ Λίγκας είχαν φτιάξει μηχανισμό έκδοσης πλαστών εισιτηρίων για τους αγώνες τους τα οποία πωλούσαν κανονικά από τα εκδοτήρια. Δήλωναν στην εφορία πολύ μικρότερο αριθμό εισιτηρίων για να μην αποδίδουν το ΦΠΑ.

Τα τελευταία χρόνια έχουν δηλωθεί 1.019.410 αυθαίρετα ή παράνομα κτίσματα από τους ιδιοκτήτες τους που θέλουν να τα νομιμοποιήσουν. Αυτά είναι περίπου το 1/6 των κτιρίων που υπάρχουν στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο νόμο, ακόμα και κτίρια που έχουν κριθεί αμετάκλητα κατεδαφιστέα στο παρελθόν μπορούν να νομιμοποιηθούν υπό προϋποθέσεις.

Ζούμε σε ένα περιβάλλον καθολικής σήψης και ανομίας, πρόθυμα, αφελή ή αδιάφορα μέλη/πελάτες ενός νοσηρού κοινωνικού συμβολαίου με ένα βαθιά διεφθαρμένο κράτος. Δεν υπάρχει “τάξη” ή κοινωνική ομάδα που δεν συνεισφέρει στο πρόβλημα. Από το φτωχό οικοπεδοφάγο που χτίζει παράνομα στο ρέμα μέχρι τον πλούσιο εφοπλιστή που κλέβει τη ΔΕΗ, κι από το μικροαπατεώνα παραχαράκτη στο πωλητήριο του μετρό μέχρι το φοροφυγά μεγαλογιατρό, η κατάπτωση είναι καθολική και είναι μια παγιωμένη και αποδεκτή κανονικότητα. Διαβρώνει τον τρόπο που οι πολίτες αντιμετωπίζουν το κράτος, τις προσδοκίες τους από αυτό, την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς του, τη δυνατότητα του κράτους να επιβάλλει τη νομιμότητα ακόμα και αν το επιθυμούσε, τη δυνατότητα της κοινωνίας να συνεχίσει να λειτουργεί, των όποιων δεσμών ανάμεσα στους διαβρωμένους πολίτες να συνεχίσουν να υπάρχουν.

Τίποτε δεν έχει διακόψει αυτή την ανατροφοδοτούμενη κατάρρευση. Ούτε 40 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε 8 χρόνια μνημόνια, τίποτε απολύτως. Αν αλλάζουν τα πράγματα, αλλάζουν μάλλον προς το χειρότερο καθώς τα απολειφάδια του πελατειακού κράτους πασχίζουν λυσσαλέα και πάρα πολύ φωνακλάδικα να κρατήσουν τα προνόμιά τους και το αποκρουστικό συμβόλαιό τους με το λαό ζωντανό. Και η κοινωνία διαλύεται, και η οικονομία εξαϋλώνεται, και οι θεσμοί εξευτελίζονται, και χώρα βουλιάζει σε ένα νοσηρό βάλτο μιζέριας, απομόνωσης, φτώχειας και βλακείας, όχι απλά ανήμπορη να διακόψει την καταβύθιση, αλλά αδιάφορη, αφασική κι ανέμελη.

Πηγή : Η πραγματική ελληνική ιδιαιτερότητα

Πέντε χρόνια φυλακή για τον κληρονόμο της Samsung

Ένοχος για διαφθορά κρίθηκε ο αντιπρόεδρος της Samsung Λι Τζάε-Γιονγκ, ο οποίος καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης σε μία δίκη που χαρακτηρίστηκε ως «η δίκη του αιώνα» και ανέτρεψε την πρόεδρο της Νότιας Κορέας, Παρκ Γκιουν-χιε.

Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, ο 49χρονος αντιπρόεδρος του νοτιοκορεατικού ομίλου, του μεγαλύτερου κατασκευαστή smartphones στον κόσμο, είναι ένοχος μεταξύ άλλων για διαφθορά και ψευδορκία.

Κι αυτό γιατί ο Λι δωροδόκησε με περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια την πρόεδρο Παρκ με αντάλλαγμα πολιτικές χάρες.Ο δισεκατομμυριούχος, που είναι ο τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος της χώρας, αρνείται τις κατηγορίες και βρίσκεται υπό κράτηση από τον Φεβρουάριο.

Οι συνήγοροι του κληρονόμου της Samsung αναμένεται να ασκήσουν έφεση, ενώ ανακοίνωσαν ότι δεν μπορούν να δεχτούν την απόφαση. «Είμαστε πεπεισμένοι ότι η απόφαση θα ανατραπεί», δήλωσε ο δικηγόρος Σονγκ Γου-τσέολ.

Βάσει της νομοθεσίας της Νότιας Κορέας δεν μπορούν να ανασταλούν οι καταδίκες σε περισσότερα από τρία χρόνια φυλάκιση. Η πενταετής φυλάκιση είναι μια από τις μεγαλύτερες ποινές που έχουν επιβληθεί σε μεγάλο επιχειρηματία της χώρας.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, η οικονομική στήριξη που πρόσφερε η Samsung στην έμπιστη φίλη της προέδρου, την Τσόι Σουν-σιλ, ισοδυναμεί με δωροδοκία, περιλαμβανομένων των 6,4 εκατομμυρίων δολαρίων (5,4 εκατομμυρίων. ευρώ) που κέρδισε χορηγώντας την καριέρα της κόρης της Τσόι στην ιππασία.

Σε αντάλλαγμα για τις συνεισφορές αυτές, η Samsung δέχθηκε τη στήριξη της κυβέρνησης της Νότιας Κορέας για την αμφιλεγόμενη συγχώνευση το 2005 δύο θυγατρικών της, κάτι που βοήθησε τον Λι να ενισχύσει τον έλεγχό του στον όμιλο.

Έξω από το δικαστήριο εκατοντάδες αστυνομικοί αναπτύχθηκαν για να αποτρέψουν τις αντιπαραθέσεις μεταξύ υπερασπιστών και μη του Τζάε-Γιονγκ και της Γκιουν-χιε. Πάνω από 450 άνθρωποι υπέβαλαν αίτηση για να γίνουν μάρτυρες στη «δίκη του αιώνα».

Μπορεί ο 49χρονος να εξοργίστηκε από τη δωδεκάχρονη ποινή που είχαν ζητήσει ο εισαγγελέας, ωστόσο η ποινή που τελικά του επιβλήθηκε είναι η μεγαλύτερη που δίνεται σε οποιονδήποτε ηγέτη των νοτιοκορεάτικων τσεμπόλ, δηλαδή των επικεφαλής οικογενειακών πολυεθνικών κολοσσών.

Η καταδίκη του Λι θα μπορούσε να έχει συνέπειες για την Παρκ, που αντιμετωπίζει την πιθανότητα της ισόβιας κάθειρξης, όταν εκδοθεί η σχετική δικαστική απόφαση αργότερα φέτος.

Πηγή : Πέντε χρόνια φυλακή για τον κληρονόμο της Samsung

Όποιος έχει στοιχεία να τα καταθέσει στη δικαιοσύνη

«Όποιος έχει στοιχεία να τα καταθέσει στη δικαιοσύνη».

Κεντρική αυταπάτη της εποχής αποτελεί η πεποίθηση που ατυχώς πολλοί διατηρούν οτι όποιος αθώωνεται από τη δικαιοσύνη δεν είναι ένοχος. Όσο πιο ισχυρό είναι το πρόσωπο,  τόσο πιο πολύ αθώο είναι. Όσοι συνάνθρωποι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στο χώρο της δικαιοσύνης προφανώς καταλήγουν στο συμπέρασμα οτι ποτέ κανείς δε φταίει και όλοι είναι συκοφαντημένοι και κατηγορούνται άδικα. Αμέτρητες σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες δεκαετίες, όμως σπάνια υπήρξε καταδικαστική απόφαση και ακόμη και αν αυτό συνέβη (τα τελευταία λίγα χρόνια) δεν κράτησε πολύ και σύντομα ο ένοχος απελευθερώθηκε. Νόμιμα φυσικά. Τα αδικήματα παραγράφονται πολύ γρήγορα, νόμιμα και αυτό. Οι δίκες εξελίσσονται τόσο αργά, που φτάνουν σε σημείο να παραγράφονται τα αδικήματα, δεν πειράζει όμως αθώοι οι εμπλεκόμενοι.

Θα μου πειτε και τι ξέρεις εσύ, στοιχεία έχεις? Όχι δεν έχω και γνωρίζω πολύ καλά την παγίδα της υπεργενίκευσης. Προφανώς και δεν ήταν όλοι ένοχοι. Όμως όλοι αθώοι? Μα κανείς δεν έκανε τίποτα απολύτως παράνομο? Δηλαδή ζούμε σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο που όλα πάνε τέλεια, όμως παρεπιπτόντως είμαστε στο χείλος της χρεοκωπίας, ενώ έχουμε ήδη βουτήξει σε όλου τους τομείς στην παρακμή. Αυτά προκύψανε με μαγικό τρόπο, δεν τα προκάλεσαν κάποιοι με τις πράξεις τους. Εκτος αν το μεγάλο επιχείρημα είναι οτι τα έκαναν νόμιμα, οπότε ποιός ο λόγος να ψέγεις τη δικαιοσύνη? Όλα πάνε τέλεια, αλλά η χώρα έχει φτάσει σε χρέος τα 320 δις. Στο δημόσιο διάφορα επίορκα υποκείμενα με μπάρμπα στην Κορώνη τυγχάνουν ευνοικής μεταχείρισης και σπανίως απολύονται, αλλά έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη. Και διάφορα μεγάλα ψάρια που έχουν κατηγορηθεί ανά καιρούς για τα χίλια μύρια είναι αθώοι γιατί δεν αποδείχτηκε στα δικαστήρια.

«Όποιος έχει στοιχεία να τα καταθέσει στη δικαιοσύνη». Από τα μεγαλύτερα ανέκδοτα της εποχής. Η πλειοψηφία του λαού έχει εξοικειωθεί με τη σαπίλα και απαθής περιμένει μήπως της κάτσει να κάνει τα ίδια.

Evolution Path

ΣΤΑΣΥ: Καταγραφή πωλήσεων εισιτηρίων σε… τεφτέρια

Χωρίς ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής των πωλήσεων και των εισπράξεων από εισιτήρια και κάρτες λειτουργούν οι αστικές συγκοινωνίες της πρωτεύουσας, παρ’ όλο που τα ετήσια έσοδά τους υπερβαίνουν τα 350 εκατ. ευρώ. Η διακίνηση επί χρόνια γίνεται με διάσπαρτες καταγραφές, ακόμη και με χειρόγραφες σημειώσεις!

Μέσα σ’ αυτό το τριτοκοσμικό καθεστώς δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ορισμένοι εργαζόμενοι στον τομέα διακίνησης εισιτηρίων στο μετρό είχαν στήσει τουλάχιστον από το 2011 τον «υπόγειο», ένα σύστημα που κατακρατούσε μεγάλα ποσά από τα έσοδα.

Η «τρύπα» στα έσοδα υπολογίζεται σε 3,7 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με την εταιρεία KPMG που έκανε έλεγχο στα οικονομικά του μετρό κατόπιν εντολής του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών (ΟΑΣΑ). Το πόρισμά της, που αποκάλυψε η «Αυγή», αφορά δύο χωριστές περιόδους.

Η πρώτη καλύπτει το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2011 ώς τον Αύγουστο του 2014 και η δεύτερη από τον Σεπτέμβριο του 2014 ώς τον Ιανουάριο του 2016, οπότε αντικαταστάθηκε ο διορισμένος από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΣΤΑΣΥ, Ν. Παπαθανάσης, ο οποίος στη συνέχεια και έως σήμερα είναι γενικός διευθυντής της Ν.Δ.

Εχει ενδιαφέρον ότι τα ευρήματα για το τελευταίο χρονικό διάστημα συμπίπτουν με αυτά των επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης, που έχει αποκαλύψει η «Εφ.Συν.».

Να σημειωθεί ότι τα ελλείμματα αφορούν μόνο τα εισιτήρια, καθώς για τις κάρτες μηνιαίας ή μεγαλύτερης διάρκειας τα στοιχεία είχαν καταστραφεί. Βρέθηκαν αποδείξεις μόνο για τον Δεκέμβριο του 2015, από τις οποίες προκύπτει ότι… χάθηκαν 2.233 κάρτες και το οικονομικό κενό υπολογίζεται σε 96.675 ευρώ! Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, η ετήσια απώλεια εσόδων ξεπερνά τις 830 χιλιάδες ευρώ.

Τα κόλπα του «υπογείου»

Ο «υπόγειος» δρούσε με μεγάλη… ευρηματικότητα. Το βασικό του «μαγικό», όπως έχει αποκαλύψει η «Εφ.Συν.» (3/4/2016), είναι ότι ορισμένοι υπάλληλοι παραλάμβαναν ρολά χαρτιού για τα μηχανήματα αυτόματης έκδοσης εισιτηρίων και παρέδιδαν κιλά!

Το πόρισμα των ορκωτών λογιστών κατέγραψε ότι οι επιστροφές είχαν αποθηκευτεί σε κούτες που βρέθηκαν με παραβιασμένη σφράγιση και επιπλέον περιείχαν διάφορα βαριά υλικά, όπως δοχεία για μελάνι.

Να σημειωθεί ότι από το 2007, όταν λειτούργησαν για πρώτη φορά τα μηχανήματα αυτόματης έκδοσης εισιτηρίου, δεν γινόταν επιστροφή των ρολών, που κατέληγαν στα σκουπίδια.

Μόλις το 2013 και με παρέμβαση του ΟΑΣΑ ξεκίνησε η διαδικασία καταγραφής των επιστροφών από το μετρό. Γι’ αυτή την εξαετία διαπιστώθηκε ότι η ΣΤΑΣΥ παρέλαβε 125.146 ρολά εισιτηρίων και τα επιστραφέντα ήταν μόλις 31.993. Να σημειωθεί ότι ένα πλήρες ρολό επαρκεί για να εκδοθούν 2.800 εισιτήρια.

Η έρευνα της KPMG έδειξε επίσης ότι για 43 μήνες (1/2/2011-31/8/2014) το έλλειμμα σε εισιτήρια ξεπέρασε τα 3,88 εκατ. τεμάχια και η απώλεια εσόδων από τα ταμεία του μετρό έφτασε στα 3,4 εκατ. ευρώ.

Στο επόμενο διάστημα (1/9/2014-31/1/2016) υπολογίζεται ότι λείπουν 3.597 έως 4.497 ρολά εισιτηρίων, ενώ λείπουν και 241.893 κλασικά εισιτήρια, συνολικής αξίας 291.849 ευρώ.

Οι ορκωτοί λογιστές διαπίστωσαν επίσης ότι οι πωλήσεις καταχωρίζονται με μεγάλη καθυστέρηση. Αναφέρουν ενδεικτικά ότι τον Ιανουάριο του 2017 κατατέθηκαν έσοδα 763.313 ευρώ από πωλήσεις 608.353 εισιτηρίων που είχαν γίνει από 1/9/2014 έως 31/1/2016, με καθυστέρηση σχεδόν ενός χρόνου!

Με βάση αυτή την εικόνα, η KPMG εισηγείται την άμεση λειτουργία on line συστήματος διακίνησης εισιτηρίων, με συχνούς ελέγχους των ροών, που θα πρέπει να εγκατασταθεί πριν από την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση πλαστικού χρήματος, που θα συμβάλει στην ασφάλεια των συναλλαγών.

Επισημαίνουν ότι η εικόνα θα αλλάξει με τα «έξυπνα» συστήματα, που προς το παρόν δεν μπορούν να λειτουργήσουν γιατί η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έχει μπλοκάρει την έκδοση ηλεκτρονικών καρτών για λόγους προστασίας των πολιτών.

Διαφωνεί, π.χ., με τη δήλωση του ΑΜΚΑ, που ο ΟΑΣΑ θεωρεί απαραίτητο στοιχείο για ορισμένες περιπτώσεις, όπως την ακύρωση χαμένης κάρτας και την έκδοση νέας χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση.

ΣΤΑΣΥ: Καταγραφή πωλήσεων εισιτηρίων σε… τεφτέρια