Τον πρώτο προϋπολογισμό στον κόσμο για «την ευημερία των πολιτών» παρουσίασε η Νέα Ζηλανδία

Κάπου γίνονται δηλαδή αυτά!

https://www.protagon.gr/epikairotita/ton-prwto-proypologismo-ston-kosmo-gia-tin-evimeria-twn-politwn-parousiase-i-nea-zilandia-44341847002

Advertisements

Μάτι

Επειδή φαίνεται ότι πολλοί άρχισαν να βγαίνουν ξανά από τα ρούχα τους με το τελευταίο ντοκυμανταίρ για την πυρκαγιά στο Μάτι, θα ήθελα να κάνω ένα μικρό σχόλιο.

Πρώτον δεν τίθεται αμφιβολία για τη βαρύτητα και τη σοβαρή δοκιμασία για οποιοδήποτε αμυντικό μηχανισμό ενός φαινομένου δύο ταυτόχρονων μεγάλων πυρκαγιών υπό συνθήκες ακραίων ανέμων. Καλό είναι ορισμένοι να κοιτάξουν τι γίνεται κατά Καλιφόρνια Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής μεριά.

Δεύτερον το ότι χρειάζεται να υπάρξουν πολλά θύματα για να συνειδητοποιήσει κάπως (και το κάπως έχει σημασία εδώ) η πλειοψηφία των πολιτών το μέγεθος της απουσίας οργάνωσης, στελέχωσης και εξόπλισης κάποιων δημοσίων υπηρεσιών είναι οπωσδήποτε μια ένδειξη της ανθρώπινης τάσης για αποφυγή του δυσάρεστου, των ευθυνών και της υιοθέτησης αυταπατών αντ’ αυτού. Τα τραγικά γεγονότα δεν ξεκίνησαν στο Μάτι, οι περιβαλλοντικές καταστροφές λόγω ανθρώπινης παρέμβασης είναι πάρα πολλές ενώ μην ξεχνάμε τις μικρότερης εμβέλειας διαχρονικές παθογένειες του κράτους που χωρίς θόρυβο επιφέρουν πολλαπλές λιγότερο θορυβώδεις συνέπειες στο άτομο. Ακόμη και μετά από όλα αυτά που έγιναν όμως ρωτώ :

Τι έχει γίνει προς αποφυγή παρόμοιων φαινομένων στις υπηρεσίες της Πυροσβεστικής, της Πολιτικής Προστασίας και των δήμων.

Πέρα από την αναμενόμενη πολιτική ήττα των δημοτικών και περιφερειακών αρχόντων που τους «έκατσε η στραβή», ποιοι υποψήφιοι θα πράξουν πραγματικά κάτι (πέρα από προεκλογικές υποσχέσεις) προς την βελτίωση των υπηρεσιών για το κοινωνικό σύνολο.

Αν η ανεπάρκεια εκείνων των δημοσίων υπαλλήλων που πήραν μέρος στη διαδικασία συντονισμού θα έχει κάποιες συνέπειες για το εργασιακό τους μέλλον στο δημόσιο.

Αν θα γίνει κάτι για τη ρυμοτομία σε άλλες δασικές εξοχικές περιοχές.

Με τι κριτήρια θα ψηφίσουν οι ψηφοφόροι και σε αυτές τις εκλογές.

Οι απαντήσεις δυστυχώς και προφανώς είναι δυσάρεστες. Η πλειοψηφία των πολιτών θα συνεχίσει να είναι στον κόσμο της, επαναπαυμένη σε μια πλασματική ασφάλεια και παρασυρόμενη διαχρονικά σε προτεραιότητες τύπου χρήμα, δύναμη, δημόσιες σχέσεις, ατομικό όφελος. Και εκείνο το ποσοστό που διαφέρει, έχει επίγνωση και επιθυμεί την αλλαγή και την ανθρώπινη εξέλιξη θα παραμένει στη γωνία του νιώθοντας ανίσχυρο και θυμωμένο.

Υ.Γ. Πολλοί απασχολούνται επίσης με το γεγονός ότι υπήρχαν νεκροί ήδη από νωρίς στην εξέλιξη της φωτιάς αλλά δεν τους ανακοίνωσαν. Ήμαρτον πραγματικά αν το θέμα εστίασης είναι το πότε θα βγει στις ειδήσεις η ύπαρξη νεκρών και όχι το ίδιο το γεγονός.

Σπύρος Καλημέρης

Ταμπέλες βίας

Ο ανώμαλος οροθετικός ναρκομανής ομοφυλόφιλος ψυχοπαθής τρανσέξουαλ κομμούνι ρεμάλι αναρχικός άθεος αλήτης περιθωριακός αριστερός βρωμιάρης

Ο τελειωμένος φασίστας ομοφοβικός ρατσιστής εθνικιστής φιλελές ναζί νοικοκυραίος μακεδονομάχος δεξιός συντηρητικός χριστιανοταλιμπάν

Οι ταμπέλες που χρωματίζουν την αντίληψη της πραγματικότητας σύμφωνα με τη θέληση του καθενός. Επιλέγουμε να αξιολογούμε τα γεγονότα και τις καταστάσεις μέσα από ταμπέλες. Τιτλοφορούμε τους άλλους ομοφυλόφιλους, οροθετικούς, ψυχοπαθείς, ανώμαλους, λαθρομετανάστες  κ.λ.π. σαν αυτό να δικαιολογεί την επιθετικότητά μας και καθώς αυτό νομίζουμε οτι μας καθιστά ανώτερους από αυτούς τους κατώτερους. Το θέμα είναι οτι σχεδόν όλοι οι τιτλοφορημένοι κάνουν ακριβώς το ίδιο για το οποίο διαμαρτύρονται στους άλλους. Τους τιτλοφορούν άκριτα απλώς χρησιμοποιούν άλλες ταμπέλες. Λειτουργούν με την ίδια παράλογη βία. Η απάντηση στο ρατσισμό είναι ένα εμμονικό κήρυγμα εκδικητικού μίσους. Κι έτσι διαιωνίζονται οι διχασμοί και οι διαχωρισμοί. Πρέπει να είσαι άσπρο ή μαύρο. Όσοι νιώθουν αποστασιοποιημένοι από το εκάστοτε ακραίο αφήγημα είναι σε αδιέξοδο ως πολίτες που θα ήθελαν να είναι ενεργοί. Κι έτσι γίνονται ανενεργοί.

Σύντομος χαλαρός συνειρμός επί φάσης εξόδου από τη θερινή ραστώνη (και των μνημονίων!)

Το να κάνεις κάτι που εσύ δεν το σκέφτηκες, που εσύ νομίζεις ότι δε σου ταιριάζει δε χρειάζεται να είναι εκτός συζήτησης. Έσω ανοιχτός. Αυτό που έχεις θεωρήσει ότι είναι ο εαυτός σου, ο χαρακτήρας σου μπορεί να είναι ένα περιοριστικό κουτί που δε σε αφήνει να ζήσεις καλύτερα. Το να κάνεις κάτι πέραν του εαυτού σου, όπως παράδειγμα να τηρήσεις ένα κανόνα μη δικής σου έμπνευσης που συμβάλλει στην αρμονία του συνόλου, δε χρειάζεται να είναι απωθητικό.

Η συμβουλή να είσαι ο εαυτός σου έχει ωραίο άκουσμα, έχει όμως συχνά διττή μετάφραση. Και αν το να είσαι ο εαυτός σου περιλαμβάνει το να μην υπολογίζεις τους άλλους γύρω σου, τότε τι γίνεται? Αν το να είσαι ο εαυτός σου αφορά σύμφωνα με την αντίληψή σου το να κάνεις ό,τι θες χωρίς σεβασμό για συνανθρώπους και περιβάλλον τότε τι? Οι συνέπειες της ασυδοσίας και του ατομικισμού εμφανίζονται πλέον με ταχύ ρυθμό.

Όταν το πρόσημο είναι απόλυτο, το νόημα χάνεται. Το όλα ή τίποτα έχει αποδειχτεί μη λειτουργικό. Ο άνθρωπος χρειάζεται να ζει σε οργανωμένη κοινωνία με κανόνες και σεβασμό. Εντός αυτής με φαντασία και ανοιχτό μυαλό.

Evolution Path

Προληπτικά Μέτρα

Οι τοποθεσίες των πρόσφατων πυρκαγιών έχουν ένα κοινό στοιχείο. Είναι χώροι όπου συνυπάρχουν σπίτια με φυσικό περιβάλλον (δασικό στη συγκεκριμένη περίπτωση). Παίρνοντας ερέθισμα από τα διάφορα δημοσιεύματα που κατακλύζουν το διαδίκτυο, έψαξα λίγο να δω τι γίνεται στο εξωτερικό σχετικά με τη δόμηση σε δασικές περιοχές. Οι περιοχές αυτές λοιπόν περιγράφονται με τον όρο Wildland–urban interface που ορίζεται από την Αμερικανική Δασική Υπηρεσία ως εξής : The US Forest Service defines the wildland-urban interface as the place where «homes and wildlands meet or intermingle», or more specifically, where «humans and their development meet or intermix with wildland fuel».

Τα στοιχεία είναι από τη Wikipedia, ελεύθερα για τον καθένα να ενημερωθεί. Είναι ιδιαιτέρως κατατοπιστικά. Ένα από αυτά είναι ότι «As of 2013, 32 percent of homes, apartments, and other human dwellings in the United States are contained within the WUI, and this figure is expected to grow over time»! Δηλαδή 32% των οικισμάτων σε όλη την Αμερική είναι σε τέτοιες περιοχές! Σε διάφορους ιστότοπους επίσης διατυπώνεται λίγο πολύ η θέση ότι το φαινόμενο της ιδιοκατοίκησης εντός φυσικού/άγριου περιβάλλοντος έχει να κάνει με την επιθυμία του ανθρώπου να απολαμβάνει τα οφέλη της ζωής και των δραστηριοτήτων αναψυχής μέσα στη φύση. Ο καθένας ας κάτσει να σκεφτεί τη θέση του πάνω σε αυτό. Στο άρθρο σημειώνεται επίσης η περιβαλλοντική επίπτωση.

Η διαφορά φυσικά με την Ελλάδα είναι ότι εκεί ήδη από τη δεκαετία του ‘80 έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα των αντιπυρικών μέτρων. Εκεί γνωρίζουν (πολύ περισσότερο πάντως από εδώ) ότι ναι μεν έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν, ταυτόχρονα όμως έχουν και συγκεκριμένες ευθύνες, τις οποίες αν δεν αναλάβουν θα υποστούν συνέπειες. Η ευθύνη είναι και του κρατικού μηχανισμού, αλλά και του κάθε πολίτη ξεχωριστά. Θα μεταφέρω μεταφρασμένα (με κάποιες διορθώσεις) από το google translate ποια είναι τα αναγκαία αντιπυρικά μέτρα που σχετίζονται με το σπίτι του καθενός :

Τρόποι που οι ιδιοκτήτες σπιτιού μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο φωτιάς

Η ευαισθησία ενός σπιτιού στην ανάφλεξη καθορίζεται από την οικιακή ζώνη ανάφλεξής του (HIZ) ή από το σπίτι και τη γύρω περιοχή μέχρι τα 100-200 πόδια. Οι μεμονωμένοι ιδιοκτήτες σπιτιού μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ακόλουθες οδηγίες για να καθορίσουν ποιες περιοχές του σπιτιού τους μπορούν να βελτιωθούν για να μετριάσουν τον κίνδυνο πυρκαγιάς:

    Τρόποι για να κάνετε ένα σπίτι πυράντοχο:
        Βεβαιωθείτε ότι η οροφή του σπιτιού είναι κατασκευασμένη από πυρίμαχα υλικά και όλοι οι εξωτερικοί τοίχοι είναι ανθεκτικοί στη φωτιά.
        Εγκλείστε τις μαρκίζες και τα ανοίγματα με συρμάτινο πλέγμα.
        Βεβαιωθείτε ότι τα καταστρώματα και οι βεράντες είναι κατασκευασμένα από πυρίμαχα υλικά.
    Οδηγίες για τη διαμόρφωση του χώρου:
        Κρατήστε τη βλάστηση μακριά από τα παράθυρα, καθώς τα παράθυρα μπορούν να σπάσουν κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς και να εισχωρήσουν κάρβουνα εντός.
        Βεβαιωθείτε ότι τα φυτά σε απόσταση 3-5 ποδιών από το σπίτι είναι χαμηλά αναπτυσσόμενα, καλά διατηρημένα και φυλλοβόλα.
        Κρατήστε γυμνή βρωμιά, κουρμωμένο χόρτο ή μη εύφλεκτη ύλη σε μια ζώνη «μη ανάπτυξης» μέσα σε 3-5 πόδια από το σπίτι.
        Περιορίστε την παρουσία των αειθαλών (που είναι πολύ εύφλεκτα) 30 πόδια απόσταση από το σπίτι.
        Κρατήστε τη βλάστηση λεπτή σε απόσταση 30 έως 100 ποδών από το σπίτι.
    Οδηγίες για υπαίθρια συντήρηση:
        Κόψτε τα άκρα των δέντρων σε απόσταση τουλάχιστον 10 ποδιών από την οροφή.
        Βεβαιωθείτε ότι οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας είναι μακριά από τα κλαδιά δέντρων και τα κοντινά νεκρά δέντρα.
        Καθαρίστε τα πεσμένα φύλλα, τις βελόνες πεύκου και άλλα συντρίμμια από τη στέγη, τις υδρορροές, τα φρεάτια παραθύρων και κάτω από τα καταστρώματα.
        Κλαδέψτε τα κλαδιά δέντρων 6 πόδια πάνω από το έδαφος (ειδικά τα evergreens).
        Κρατήστε το γκαζόν κομμένο, πράσινο και απαλλαγμένο από απορρίμματα φύλλων και βελόνες.
        Βεβαιωθείτε ότι η αυλή είναι απαλλαγμένη από νεκρά δέντρα και θάμνους.
    Τρόποι διατήρησης των εύφλεκτων σε ασφαλή απόσταση:
        Βεβαιωθείτε ότι τα εξωτερικά κτίρια σε απόσταση 30 ποδιών από τα σπίτια ή άλλα κτίρια δεν έχουν εύφλεκτα υλικά.
        Αποθηκεύστε καυσόξυλα και άλλα εύφλεκτα υλικά σε απόσταση τουλάχιστον 30 ποδιών από τα κτίρια.
        Καθαρίστε την περιοχή 10 πόδια γύρω από τις δεξαμενές προπανίου ή τις δεξαμενές καυσίμου.

 

Στην Ελλάδα οι οικισμοί εντός δασικών εκτάσεων είναι αδιαμφισβήτητα πολλοί. Τα θέματα νομιμότητας δε φαίνεται να είναι αυτή τη στιγμή σχετικά με την καταστροφή που επήλθε. Επιπλέον φαίνεται ότι το φαινόμενο ήταν όντως τόσο ακραίο που ήταν αδύνατη μια ιδανική παρέμβαση από την πυροσβεστική και τις υπόλοιπες υπηρεσίες ΥΠΟ ΤΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.

Όμως από εκεί και πέρα υπάρχουν ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΚΡΑΥΓΑΛΕΕΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΟΠΩΣ :

  • Τα προαναφερόμενα αντιπυρικά μέτρα και ο τακτικός έλεγχός τους
  • Η φύλαξη των δασών
  • Η στελέχωση και ο εξοπλισμός της Πυροσβεστικής
  • Η ρυμοτομία
  • Οι ποινές για τους εμπρηστές (βλέπε Αυτοί Που Βάζουν Τις Φωτιές)

Έχουν συμβεί πάμπολλες πυρκαγιές στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια. Ποτέ δεν έγινε προτεραιότητα από κανέναν η πρόληψή τους. Τα προληπτικά μέτρα πρέπει να ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ από το κράτος σε πείσμα του εκάστοτε ιδιωτικού συμφέροντος και ανεξάρτητα από το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος. Στην Ελλάδα θεωρείται αυτονόητο το δικαίωμα του καθενός στην ιδιοκτησία, αλλά και αυτονόητο ερέθισμα ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ η παραμικρή υπόνοια για ευθύνη του ατόμου απέναντι στο σύνολο. Οι επιλογές μας έχουν συνέπειες, ασχέτως αν θα εμφανιστούν μια φορά σε όλο το ρου της ζωής μας, αν αρνηθήκαμε να τις δούμε ή αν δεν τις γνωρίζαμε καν.

Evolution Path

Στο ίδιο απογοητευτικό έργο

Σε μια χώρα γεμάτη παράδοξα, είναι από τα highlight το εξής. Παραμελούμε 365 μέρες το χρόνο την ίδια την κοινωνία για την οποία επιδεικνύουμε όψιμο και βραχύ ενδιαφέρον στα λόγια και στα συναισθήματα όταν συμβεί κάποιο βαρύ γεγονός. Η αλήθεια που κάποτε πρέπει να αντικρύσουμε με εντιμότητα είναι ότι στην καθημερινή μας ζωή τίποτα (ή σχεδόν για κάποιους) από αυτά που κάνουμε δε θέτει ως προτεραιότητα το καλό της κοινωνίας, αλλά το ατομικό «καλό». Αυτά τα δύο είναι αποσυνδεδεμένα στον εγκέφαλό μας.

Το κράτος που κατηγορούμε είμαστε εμείς. Κάποτε πρέπει να αρχίσουμε να μαθαίνουμε από την εμπειρία ως σύνολο και όχι μόνο ως άτομα.

Πλημμύρες.

Φωτιές.

Απορρίμματα.

Αυθαίρετη δόμηση.

Ρύπανση περιβάλλοντος.

Τροχαία.

Νοσοκομεία.

Σχολεία.

Πανεπιστήμια.

Γήπεδα.

Δικαστήρια.

Αστυνόμευση.

Εργασία.

Και πολλά άλλα.

Τι να λέμε ξανά. Για τη μικροπολιτική σκοπιμότητα? Για τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα που πάντα επικρατούν? Έχουν ειπωθεί. Ε και?

Ακόμη μια μεγάλη τραγωδία συνέβη και δεν υπάρχει χώρος για αναλύσεις αυτή τη στιγμή. Στον όψιμο ανθρωπισμό και στη συναισθηματική σύμπλευση την ώρα της κρίσης είμαστε πάντα διακριθέντες. Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΔΥΝΗΣ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΔΕ ΛΥΝΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΘΑ ΛΥΘΕΙ ΜΕ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ & ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ.

Αναρωτιέμαι πώς νιώθουν οι πληγέντες και οι χαροκαμένοι και αν οι αμέτρητες εκδηλώσεις συμπαράστασης που κυκλοφορούν έχουν την οποιαδήποτε επίδραση πάνω τους.. Καθηλωτικό σοκ. Βαριά θλίψη. Πηγαίος θυμός για το τι θα μπορούσε να γίνει προς αποφυγή της απώλειας. Οι περισσότεροι θα ξεπεράσουν τα τραύματά τους με το πέρας του χρόνου, όμως αυτό που καταγράφεται στον ψυχισμό δε νομίζω ότι μπορεί να περιγραφεί επαρκώς με λόγια. Είναι εν μέρει ΑΝΕΙΠΩΤΟ.

Evolution Path

Η καραμέλα του αποπροσανατολισμού

Η πιο «ψαγμενη» καραμελα των τελευταιων ετών είναι η έννοια του αποπροσανατολισμού από τα «βασικά» προβλήματα, μέσω κάποιου φαινομενικά υποδυέστερου γεγονότος. Στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε το θέμα Μπαρμπαρούση για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων και λίγες μέρες πριν κάποιοι το τερμάτισαν θεωρώντας ακόμη και αυτό το θεμα των Σκοπίων ως αποπροσανατολισμό από το «μεγαλύτερο» θέμα των μνημονιακών μέτρων.

Ερωτήματα που θα έχρηζαν λίγο περισσότερης σκέψης νομίζω ότι είναι πώς καθορίζεται η σημαντικότητα ενός ζητήματος, ποιός το καθορίζει και τι ακριβώς ενέργειες έχουν γίνει από τον κάθε σχολιαστή που τελοσπάντων να υποστηρίζουν (κάπως βρε αδερφέ) τη σημαντικότητα  αυτή για την οποία κόπτεται.

Ρητορικά ερωτήματα όταν είναι μνημειώδης η απάθεια και η ανοχή μέσω της οποίας τα διάφορα «σημαντικά» ανά καιρούς θέματα εξελίσσονται και διαιωνίζονται αρνητικά. Αν κάτι είναι σημαντικό, κάποιος κάνει κάτι γι’ αυτό σωστά?

Χαρακτηριστική είναι και η έννοια της «επικαιρότητας» διαφόρων θεμάτων, τα οποία βγαίνουν ταχύτατα εκτός επικαιρότητας χωρίς να λύνονται…

Και μήπως δε βιώνει κανείς πολύ «σημαντικά» προβλήματα στην καθημερινή του ζωή, στο σχολείο, στο νοσοκομείο, στο δρόμο, στην εργασία κ.λ.π., τα οποία έχει αποδεχτεί ως δεδομένα?

Ρητορικά ερωτήματα όταν η ικανότητα για αυτόνομη επαγωγική σκέψη έχει κατασταλεί στην απαίδευτη πλειοψηφία, με αποτέλεσμα να άγεται και να φέρεται σε μάταιους λεκτικούς διαξιφισμούς χωρίς χειροπιαστό στις πραγματικές εξελίξεις αντίκρυσμα.

Εντέλει αν μπορούσαν πολλοί να αντιληφθούν και να ασχοληθούν με το τι είναι πραγματικά σημαντικό, δε θα χρειαζόταν τους πούνε άλλοι ποιό είναι αυτό και να τους «αποπροσανατολίσουν».

Evolution Path