Μιλήστε με τον Χριστό με μόλις 100 ευρώ την ώρα!

Εντάξει στην «Ελλαδίτσα» είμαστε, ο καθένας δηλώνει οτιδήποτε χωρίς να υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί, πρωταθλητές στο χαβαλέ είμαστε, αλλά κάποτε χρειάζεται να αναλογιζόμαστε και πιο σοβαρά κάποια θέματα. Νομίζω ότι ο τόπος έχει γεμίσει από ψευδοεπιστήμες, ψευδοθεραπευτές, ψευδογιατρούς, ψευδοπνευματικότητα, εναλλακτικές μεθόδους, παραπληροφόρηση, συνωμοσιολογία και άλλα συναφή. Κάποτε θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τις συνέπειες της επιρροής τους σε ατομικό επίπεδο, όσο και σε κοινωνικό. Οι συνέπειες ξεπερνούν την πιθανή παραβίαση νόμων και την οικονομική απάτη, οπότε και θα έπρεπε αυτεπάγγελτα σε ένα σοβαρό κράτος να δρομολογούνται ποινικές διώξεις. Οι συνέπειες έχουν να κάνουν και με άμεσες ή έμμεσες βλάβες που προκύπτουν ως αποτέλεσμα της παραστρατημένης πίστης σε τσαρλατάνους. Πολλοί άνθρωποι που λόγω χαμηλής παιδείας κυρίως δεν έχουν την ανάλογη κριτική ικανότητα να απορρίψουν τέτοιες πηγές, καθοδηγούν τις αποφάσεις τους μέσω των εσφαλμένων αυτών πεποιθήσεων. Μην ξεχνάμε πόσοι συνάνθρωποί μας έχουν χαντακώσει την υγεία τους από εναλλακτικούς. Μην ξεχνάμε πρόσφατα δημοσιευμένο περιστατικό στο Βέλγιο που ζευγάρι γονέων έχοντας επισκεφτεί ομοιοπαθητικό, έκανε αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη σε βρέφος με αποτέλεσμα τη θανατηφόρα ασιτία του! Μην ξεχνάμε την επανεμφάνιση παλαιών ασθενειών που είχαν εξαλειφθεί λόγω της αντιεμβολιαστικής υστερίας. Επιπλέον η συνωμοσιολογία δεν επηρεάζει τη στάση ή τη μη στάση του κόσμου σε διάφορα κοινωνικοπολιτικά θέματα?

Η αντιμετώπιση θα μπορούσε να προέλθει μέσω ενίσχυσης του θεσμικού ρόλου της επιστήμης και συγκεκριμένων επιστημονικών ομάδων. Η επιστημονική κοινότητα πρέπει να καταλάβει κάποτε οτι δεν μπορεί να βλέπει αέναα την κοινωνία μέσα από μια γυάλινη σφαίρα. Αντίθετα στις εποχές που ζούμε θα μπορούσε να πει κανείς οτι έχει χρέος να ενισχύσει την παρεμβατικότητά της προς όφελος πάντα του ατόμου και του κοινωνικού συνόλου.

Βλέπε στα ELLINIKA HOAXES   πώς μπορείτε να… μιλήστε με τον Χριστό με μόλις 100 ευρώ την ώρα!

Advertisements

Η οικογένεια του Γουίλ Σμιθ μάζεψε τα σκουπίδια στις παραλίες των Αντίπαξων

Ο διάσημος χολιγουντιανός ηθοποιός, Γουίλ Σμίθ, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην χώρα μας μαζί με την επίσης ηθοποιό σύζυγό του Τζάντα Πίνκετ-Σμιθ και την κόρη τους Γουίλοου. Απολαμβάνοντας λοιπόν την ομορφιά των ελληνικών νησιών σε ένα πολυτελές σκάφος, η οικογένεια Σμιθ ήρθε αντιμέτωπη με το γνωστό πρόβλημα των σκουπιδιών στις ελληνικές παραλίες. Και αποφάσισε να αναλάβει δράση!

Συγκεκριμένα, η 16χρονη Γουίλοου, που και αυτή ακολουθεί τα βήματα των γονιών της ως ηθοποιός, αλλά και ως τραγουδίστρια, αποφάσισε να κάνει κάτι για να αλλάξει η κατάσταση. Μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα της, και άλλους τέσσερις ανθρώπους, σταμάτησαν για μία μέρα την χαλάρωσή τους και άρχισαν να καθαρίζουν συνολικά 3 παραλίες στους Αντίπαξους, μαζεύοντας 22 μεγάλες σακούλες πλαστικών.

Η νεαρή μάλιστα ανέβασε την παρακάτω φωτογραφία στο Instagram συνοδεύοντάς την από το κείμενο που ακολουθεί:

https://www.instagram.com/p/BVkQqOuAe_w/embed/?cr=1&v=7&wp=628#%7B%22ci%22%3A0%2C%22os%22%3A1014.4150000000001%7D«Οντας μακριά από αυτό που λέμε μολυσμένες πόλεις, δεν άντεξα να βλέπω αυτές τις πανέμορφες παραλίες της Ελλάδας γεμάτες με σκουπίδια. Είδα γλάρους πνιγμένους από πλαστικά. Κάποιοι πέθαναν επειδή έφαγαν ψάρια που είχαν φάει αυτά τα πλαστικά. Τέσσερις πανέμορφοι άνθρωποι, μαζί με την μητέρα μου και εμένα, μαζέψαμε 22 γεμάτες σακούλες σκουπιδιών από τρεις παραλίες στους Αντίπαξους. Όταν βλέπουμε αυτές τις εικόνες στην τηλεόραση ή στο κινητό, μας φαίνονται πολύ μακρινές. Όταν όμως τις βλέπεις μπροστά σου, νιώθω ότι είναι ανθρώπινη ευθύνη να κάνουμε το καλύτερο δυνατό (άμεσα και έμμεσα), όσο μικρή και αν είναι η πράξη αυτή. Αν ξεκινήσουμε όλοι να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί, θα καταφέρουμε να κάνουμε την διαφορά. Ελπίζω σήμερα να καταφέραμε να επιμηκύνουμε και να διατηρήσουμε την ομορφιά και την ύπαρξη της τοπικής θαλάσσιας ζωής»

Η οικογένεια του Γουίλ Σμιθ μάζεψε τα σκουπίδια στις παραλίες των Αντίπαξων

Ego Drive

Οι περισσότεροι άνθρωποι αν δεν ασχοληθούν με κάτι που δεν τους αφορά άμεσα, θα ασχοληθούν με κάτι που τους αφορά έμμεσα. Όμως δύσκολα θα ασχοληθούν με κάτι που δεν τους αφορά καθόλου (ή έχουν εκτιμήσει ότι δεν τους αφορά), αλλά αφορά άλλους. Ένα εσωτερικά αναδυόμενο κίνητρο, αποτέλεσμα ενός ψηφιδωτού ενορμήσεων, σχημάτων και πεποιθήσεων θα εμπλέκεται σχεδόν πάντοτε. Προτεραιότητα θα μπαίνει το Εγώ όσο καμουφλάζ και να επιστρατεύεται.

Η πραγματικότητα αυτή είναι πιθανώς μία από τις αιτίες που παρατηρείται πολύ συχνά υψηλή ατομική ανέλιξη προσωπικοτήτων, αλλά πολύ πιο σπάνια ομάδων ή κοινωνιών (πέρα από εξαιρέσεις μικρής διάρκειας ή τοπικού επιπέδου). Και γιατί γενικότερα ο ανθρώπινος πολιτισμός εξελίσσεται με τόσο αργούς ρυθμούς, αλλά και τόσο πόνο. Η χρονική περίοδος που θα επέλθει (αν επέλθει) μαζικά η κατανόηση ότι η δράση βάσει κοινωφελούς κριτηρίου, βοηθά εντέλει και το ίδιο το άτομο, άσχετα αν αυτό μπορεί να μην είναι πάντα βραχυπρόθεσμα εμφανές, ενδεχομένως και να καταγραφεί ως σημείο ωρίμανσης στη ιστορία της ανθρωπότητας.

Τότε η μάθηση θα έχει επικρατήσει στη «μάχη» με το γονίδιο, επικράτηση που μέχρι στιγμής δεν έχει επιφέρει η εμπειρία χιλιάδων χιλιετιών που μετρά η ανθρώπινη ηλικία ως είδος.

Evolution Path

One may reasonably ask Why do people cling to the values and practices of the past

Γλωσσοφαγιά

Μερικές φορές συμβαίνουν σε ένα άτομο μαζεμένα κάποια δυσάρεστα περιστατικά. Δηλαδή σε σύντομο χρονικό διάστημα κάποια προβλήματα υγείας, κάποια απώλεια, κάτι εργασιακό ή και κάτι οτιδήποτε άλλο. «Δεν μπορώ να το πιστέψω» είναι η πρώτη αντίδραση.

Είναι μάτι? Είναι γλωσσοφαγιά? Είναι μούντζα? Πολλοί θα το σκεφτούν έτσι γιατί ο δεισιδαιμονικός ή αλλιώς μαγικός τρόπος σκέψης διατηρεί ακόμη τα ηνία σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Ταυτόχρονα λειτουργεί στο «νοητικό παρασκήνιο» και η πανανθρώπινη τάση για νοηματοδότηση των πάντων. Γιατί η νοηματοδότηση συντηρεί την υπαρξιακή σημαντικότητα του ατόμου. «Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο» είναι η πεποίθηση. Και αφού πρέπει να υπάρχει λόγος, αλλά δεν έχουμε στοιχεία, θα πρέπει να πιστέψουμε ένα λόγο.

Οι περισσότεροι δεν έχουν τη δυνατότητα να επεξεργαστούν το ενδεχόμενο οτι κάποια πράγματα δεν υπόκεινται στον έλεγχό μας και είναι απλά θέμα συμπαντικής τύχης, ατυχίας ή σύμπτωσης. Όταν μας συμβαίνουν μαζεμένες ατυχίες δε χρειάζεται να το ρίξουμε στο υπερφυσικό και στη μοιρολατρία. Μπορεί κάποιους να βολεύει συναισθηματικά να πάρουν το ρόλο του θύματος της μοίρας, διότι ίσως αποκομίζουν το γνωστό δευτερογενές όφελος και αποφεύγουν την ευθύνη. Όμως αυτοί δε βγαίνουν κερδισμένοι σε τελική ανάλυση.

Αυτό που χρειάζεται είναι να συνεχίσουμε να ζούμε σα να μην μας έχει σταμπάρει καμία υπερφυσική διαδικασία. Να μη πληγεί η αισιοδοξία μας. Να επιστρατεύουμε κίνητρο να ξεπερνάμε ενεργητικά κάθε εμπόδιο. Είναι ωραίο να πιστεύουμε σε κάποια θετική ενέργεια που μας προστατεύει από ψηλά, όμως η ύπαρξη ατυχιών δε σημαίνει οτι μπήκαμε στη μαύρη λίστα. Απλά συμβαίνουν έστω και μαζικά ενίοτε. Είναι απλά η ζωή η ίδια. Γιατί μπορεί οι ατυχίες να μην έχουν κάποιο ειδικό νόημα, αλλά η ζωή μας έχει και είναι αυτό που εμείς με το νου μας της δίνουμε.

Evolution Path

 

Ας αφεθούμε σε λίγη καλοσύνη

Κάποτε ας εισακούσουμε την κούραση μας. Ας νιώσουμε την κούραση από την αδιάκοπη υπερένταση που επιβάλλουμε στο σώμα και το πνεύμα. Ας το εισακούσουμε αν έχουμε εισχωρήσει σε ένα λαβύρινθο όπου παραμονεύει ο φόβος, η καχυποψία, ο θυμός, η ντροπή, η ζήλεια και η ενοχή.. Αν έχουμε απομακρυνθεί από τη χαρά ενός γνήσιου θετικού συναισθήματος.. Αν έχουμε κολλήσει στο κυνήγι της επιβράβευσης μιας εικονικής πραγματικότητας.. Αν μας έχει τεντώσει η αγωνία της ανάγκης μας για έλεγχο.. Αν συναναστρεφόμαστε από συνήθεια και ιδιοτέλεια.. Αν για να δώσουμε πρέπει να περιμένουμε πρώτα να λάβουμε.. Δεν κουραστήκαμε πια?

Ας σταματήσουμε να τρέχουμε πίσω από τον εαυτό μας και ας αφήσουμε και κάτι να πέσει κάτω. Η Μεγάλη Εβδομάδα ας γίνει η δικαιολογία για να πάρουμε μια μικρή άδεια από την περιφρούρηση των υψηλών μας κατασκευών. Και ας μη γίνει η περίοδος αυτή ακόμη μια στεγνή μετάγγιση επείγουσας ξεκούρασης σε έναν «ασθμαίνοντα Σίσσυφο». Ούτε άλλη μια υποκριτική προκαθορισμένη παράσταση. Κάποτε Κάποιος στηλίτευσε την υποκρισία. Κάποτε Κάποιος δίδαξε νοήματα όπως η αγάπη, η καλοσύνη, η απλότητα, η ταπεινότητα, η αλληλεγγύη. Ασχέτως αν δεν είμαστε ευλαβείς, ασχέτως με το αν και πόσο πιστεύουμε, ας θυμηθούμε πώς είναι έστω και για μια στιγμή να αισθανθούμε έτσι. Πότε ήταν η τελευταία φορά, μήπως θυμόμαστε?

Ας ξύσουμε και λίγο το σκληρό περίβλημα.

Η ψυχή μας χρειάζεται να απαλύνει έστω και για λίγο. Ας αφεθούμε σε λίγη καλοσύνη.

Evolution Path